Wysokie ciśnienie tętnicze

Nadciśnienie tętnicze dzieli się na pierwotne (samoistne), które stanowi około 90-95% wszystkich przypadków i ma złożone podłoże genetyczne oraz środowiskowe, oraz wtórne, będące skutkiem innych schorzeń, np. chorób nerek, tarczycy czy zaburzeń hormonalnych. W obu przypadkach kluczowe jest prawidłowe rozpoznanie i wdrożenie odpowiedniego leczenia. Czynniki ryzyka rozwoju nadciśnienia są liczne i obejmują m.in. wiek (ryzyko wzrasta z wiekiem), otyłość, brak aktywności fizycznej, niezdrową dietę bogatą w sól i tłuszcze, nadmierne spożycie alkoholu, palenie tytoniu, przewlekły stres oraz genetyczne predyspozycje. Modyfikacja stylu życia odgrywa zatem istotną rolę zarówno w profilaktyce, jak i leczeniu. Długotrwale utrzymujące się wysokie ciśnienie tętnicze prowadzi do uszkodzenia naczyń krwionośnych w całym organizmie. Może to skutkować rozwojem choroby wieńcowej, niewydolności serca, udaru mózgu, przewlekłej choroby nerek oraz retinopatii nadciśnieniowej, prowadzącej do pogorszenia wzroku. Dlatego tak ważne jest monitorowanie i kontrola ciśnienia. Diagnostyka nadciśnienia opiera się na wielokrotnych pomiarach ciśnienia tętniczego, zarówno w gabinecie lekarskim, jak i w warunkach domowych. Czasami konieczne jest wykonanie 24-godzinnego ambulatoryjnego monitorowania ciśnienia (ABPM), które pozwala na ocenę profilu ciśnienia w ciągu doby. Leczenie obejmuje zmiany stylu życia oraz farmakoterapię, dobieraną indywidualnie przez lekarza.