Sztywność mięśni

Sztywność mięśni, znana również jako miogelozja, jest stanem, w którym mięśnie stają się twarde, napięte i trudne do rozluźnienia. Może wpływać na pojedynczy mięsień, grupę mięśni lub być odczuwana w całym ciele. Odczucia te często nasilają się po okresie bezruchu, na przykład po przebudzeniu lub po długim siedzeniu. Częstymi przyczynami sztywności są przeciążenia treningowe (tzw. DOMS – opóźniona bolesność mięśniowa), drobne urazy, niewłaściwa postawa, stres, a także niedobory elektrolitów, zwłaszcza magnezu i potasu. W takich sytuacjach objawy zazwyczaj ustępują po kilku dniach, często wspomagane przez delikatne rozciąganie, ciepłe okłady i odpowiednie nawodnienie. Sztywność mięśni może być również symptomem wielu schorzeń. Wśród nich znajdują się infekcje wirusowe (np. grypa, mononukleoza), bakteryjne (np. borelioza, zapalenie opon mózgowych), a także choroby autoimmunologiczne (np. reumatoidalne zapalenie stawów, toczeń, fibromialgia). Neurologiczne przyczyny obejmują chorobę Parkinsona, stwardnienie rozsiane czy dystonie. Diagnostyka sztywności mięśni często wymaga szczegółowego wywiadu medycznego, badania fizykalnego oraz, w zależności od podejrzewanej przyczyny, badań laboratoryjnych (np. morfologia, CRP, elektrolity, markery autoimmunologiczne) lub obrazowych (np. rezonans magnetyczny). W niektórych przypadkach konieczne może być również badanie neurologiczne lub elektromiografia (EMG). Zrozumienie potencjalnych przyczyn sztywności mięśni jest kluczowe dla podjęcia odpowiednich kroków. Monitorowanie towarzyszących objawów i świadomość, kiedy należy szukać pomocy medycznej, pozwala na szybką interwencję i zapobieganie poważniejszym komplikacjom.