NLPZ – najczęstsze błędy pacjentów. Jak ich unikać w terapii bólu?

NLPZ to skuteczne leki przeciwbólowe, ale ich niewłaściwe stosowanie może prowadzić do poważnych działań niepożądanych. Dowiedz się, jak bezpiecznie stosować niesteroidowe leki przeciwzapalne, czego unikać, jakie błędy popełniają pacjenci i jak zadbać o skuteczne leczenie bólu z pomocą specjalisty.

Konsultacja lekarska od 44,50 zł z TelemediGO

1 konsultacja
od 44,50 zł
Konsultacje online bez wychodzenia z domu
Dostęp do lekarzy 24/7
Recepty, skierowania i zwolnienia online

Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) to grupa leków najczęściej stosowanych w leczeniu bólu. Skutecznie redukują stan zapalny, gorączkę i dolegliwości bólowe o różnym nasileniu. Mechanizm działania NLPZ polega na hamowaniu enzymów cyklooksygenazy (COX-1 i COX-2), co prowadzi do zmniejszenia syntezy prostaglandyn odpowiedzialnych za ból i stan zapalny. NLPZ blokują COX poprzez acetylację tego enzymu, co prowadzi do nieodwracalnej blokady i hamowania syntezy prostaglandyn. Wybór leku powinien być dostosowany do patomechanizmu bólu, aby zapewnić skuteczność i bezpieczeństwo terapii. Mimo ich powszechności, wiele osób popełnia błędy w ich stosowaniu, co może prowadzić do poważnych działań niepożądanych, w tym krwawień z przewodu pokarmowego, uszkodzenia nerek czy zaburzeń sercowo-naczyniowych. Selektywne inhibitory COX-2, takie jak celekoksyb, wykazują mniejsze ryzyko działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego w porównaniu do nieselektywnych NLPZ.

W tym artykule omawiamy najczęstsze błędy związane z terapią niesteroidowych leków przeciwzapalnych NLPZ oraz sposoby na ich unikanie. Do najczęściej stosowanych niesteroidowych leków przeciwzapalnych należą: ibuprofen, naproksen, diklofenak, ketoprofen, meloksykam oraz selektywne inhibitory COX-2. NLPZ są stosowane w zwalczaniu praktycznie wszystkich rodzajów bólu, w tym bólu nowotworowego. Są także podstawową grupą leków w spondyloartropatiach seronegatywnych i reumatoidalnym zapaleniu stawów. Leki te są szeroko dostępne bez recepty, jednak ich stosowanie powinno być zawsze konsultowane z lekarzem. Ibuprofen jest często zalecany jako lek pierwszego rzutu ze względu na korzystniejszy profil bezpieczeństwa w porównaniu do innych NLPZ. NLPZ działają przeciwbólowo, przeciwzapalnie i przeciwgorączkowo, co czyni je skutecznymi w leczeniu bólu mięśni, kości i stawów. W badaniach wykazano, iż ibuprofen jest skuteczniejszy w łagodzeniu ostrego bólu pooperacyjnego i migreny w porównaniu do paracetamolu.

W przypadku osób z chorobami przewlekłymi, stosowanie NLPZ wymaga szczególnej ostrożności i indywidualnego podejścia. Paracetamol nie należy do niesteroidowych leków przeciwzapalnych, ponieważ nie wykazuje działania przeciwzapalnego. Warto pamiętać o efekcie pułapowym NLPZ – zwiększanie dawki nie prowadzi do zwiększenia efektu przeciwbólowego, a jedynie zwiększa ryzyko działań niepożądanych. W przypadku bólu, szczególnie ostrego bólu, NLPZ są skuteczne, ale należy je stosować zgodnie z zaleceniami lekarza.

Niesteroidowe leki przeciwzapalne to grupa leków o działaniu przeciwbólowym, przeciwzapalnym i przeciwgorączkowym. Ich mechanizm działania polega na blokowaniu enzymów cyklooksygenazy (COX), odpowiedzialnych za produkcję prostaglandyn – substancji wywołujących stan zapalny i ból.

Do najczęściej stosowanych NLPZ należą:

  • Ibuprofen
  • Ketoprofen
  • Diklofenak
  • Naproksen
  • Meloksykam

Są dostępne zarówno bez recepty (np. ibuprofen), jak i na receptę (np. ketoprofen w wyższych dawkach). Mimo ich skuteczności, stosowanie NLPZ wymaga ostrożności, szczególnie u osób z chorobami przewlekłymi.


Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) to szeroka grupa preparatów, które różnią się między sobą budową chemiczną, mechanizmem działania oraz profilem działań niepożądanych. W praktyce klinicznej wyróżniamy kilka podstawowych grup NLPZ, co ma istotne znaczenie przy wyborze odpowiedniego leku dla pacjenta z konkretnymi dolegliwościami bólowymi czy chorobami współistniejącymi.

Do najczęściej stosowanych należą tzw. NLPZ nieselektywne, takie jak ibuprofen, ketoprofen, diklofenak czy naproksen. Leki te hamują zarówno enzym COX-1, jak i COX-2, dzięki czemu skutecznie łagodzą ból i stan zapalny w przebiegu choroby zwyrodnieniowej stawów, urazów czy innych schorzeń powodujących dolegliwości bólowe. Jednak ich stosowanie wiąże się z większym ryzykiem działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego, takich jak bóle brzucha, nudności czy nawet krwawienia, zwłaszcza u osób z chorobą wrzodową lub innymi chorobami przewlekłymi.

Kolejną grupę stanowią selektywne inhibitory COX-2, do których należą m.in. celekoksyb i etorykoksyb. Ich zastosowanie jest szczególnie korzystne u pacjentów, u których występuje zwiększone ryzyko powikłań ze strony górnego odcinka przewodu pokarmowego. Leki te mogą być preferowane w leczeniu bólu u osób z chorobą wrzodową lub nietolerancją klasycznych NLPZ, jednak należy pamiętać, że mogą one zwiększać ryzyko powikłań ze strony układu krążenia, zwłaszcza u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym czy innymi chorobami serca.

Wybór odpowiedniej grupy NLPZ powinien być zawsze dostosowany do indywidualnych potrzeb pacjenta, charakteru bólu oraz obecności chorób współistniejących, takich jak schorzenia nerek, wątroby czy układu krążenia. W przypadku pacjentów z większym ryzykiem powikłań ze strony przewodu pokarmowego, lekarz może zalecić jednoczesne stosowanie inhibitorów pompy protonowej w celu ochrony błony śluzowej żołądka. Właściwe zastosowanie NLPZ w leczeniu bólu pozwala na skuteczną kontrolę objawów przy jednoczesnym minimalizowaniu ryzyka działań niepożądanych, co jest szczególnie ważne w przypadku długotrwałej farmakoterapii bólu oraz u osób z chorobami przewlekłymi.

Łączenie np. ibuprofenu z diklofenakiem, jak również z innymi NLPZ, nie zwiększa skuteczności leczenia, a wyraźnie podnosi ryzyko działań niepożądanych – szczególnie uszkodzenia błony śluzowej żołądka i nerek.

Leki te powinny być stosowane doraźnie, przez krótki czas. W trakcie leczenia NLPZ konieczne jest monitorowanie stanu zdrowia przez lekarza, ponieważ długotrwała kuracja bez kontroli może prowadzić do przewlekłych powikłań, zwłaszcza w obrębie przewodu pokarmowego i nerek.

U osób z grupy ryzyka (wiek powyżej 65 lat, choroba wrzodowa, jednoczesne stosowanie leków przeciwzakrzepowych), NLPZ powinny być łączone z lekami osłonowymi. Inhibitory pompy protonowej są zalecane w celu ochrony błony śluzowej żołądka podczas terapii NLPZ, ponieważ zmniejszają wydzielanie kwasu żołądkowego i wspierają mechanizmy obronne żołądka.

W przypadku NLPZ należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów w podeszłym wieku, ponieważ są oni bardziej narażeni na działania niepożądane tych leków. NLPZ mogą zwiększać ryzyko powikłań sercowo-naczyniowych (ryzyka sercowo), zwłaszcza u pacjentów z chorobami serca. Ponadto, NLPZ mogą wywoływać reakcje nadwrażliwości, takie jak astma aspirynowa, szczególnie u osób z predyspozycjami do tego typu schorzeń. Pacjenci z chorobą wrzodową, niewydolnością nerek, wątroby czy serca powinni unikać NLPZ, chyba że lekarz zdecyduje inaczej i wdroży odpowiednie monitorowanie.

Zwiększenie dawki leku „bo poprzednia nie zadziałała” jest ryzykowne i może prowadzić do przedawkowania lub groźnych działań niepożądanych.

W przypadku NLPZ występuje tzw. efekt pułapowy – zwiększanie dawki nie powoduje silniejszego efektu przeciwbólowego, a jedynie zwiększa ryzyko działań niepożądanych.

NLPZ mogą wchodzić w interakcje m.in. z lekami moczopędnymi, przeciwnadciśnieniowymi, przeciwkrzepliwymi, zwiększając ryzyko działań ubocznych lub osłabiając skuteczność terapii.


U pacjentów z chorobami przewlekłymi stosowanie NLPZ wymaga szczególnej ostrożności, zwłaszcza w przypadku chorób przewlekłych, takich jak nadciśnienie, niewydolność krążenia, choroby nerek i wątroby, a także u kobiet w ciąży i karmiących. W przypadku nlpz należy uwzględnić indywidualne ryzyko powikłań oraz interakcje z innymi lekami:

  • Choroby sercowo-naczyniowe – NLPZ mogą podnosić ciśnienie krwi i zwiększać ryzyko incydentów sercowych. Kwas acetylosalicylowy jest stosowany w profilaktyce powikłań sercowo-naczyniowych, jednak może wchodzić w interakcje z NLPZ.
  • Choroby nerek – długotrwałe stosowanie może doprowadzić do pogorszenia filtracji nerkowej.
  • Choroby wątroby – NLPZ mogą dodatkowo obciążać wątrobę.
  • Ciąża – niektóre NLPZ są przeciwwskazane w III trymestrze.

W przypadku bólu przewlekłego, szczególnie u pacjentów z chorobą zwyrodnieniową stawów, NLPZ mogą być skuteczne, ale należy rozważyć ryzyko dla chrząstki stawowej. Niektóre NLPZ, takie jak ketoprofen, mogą hamować syntezę glikozaminoglikanów chrząstki stawowej, co jest istotne w kontekście ochrony i regeneracji chrząstki. Paracetamol nie jest skuteczny w leczeniu bólu związanego z chorobą zwyrodnieniową stawów.

W przypadku infekcji współistniejących ze stanami zapalnymi, antybiotyki mogą być konieczne, jednak należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu NLPZ, aby nie obciążać nadmiernie organizmu i unikać niepożądanych interakcji. Zawsze należy poinformować lekarza o chorobach współistniejących oraz aktualnie przyjmowanych lekach. Częste stosowanie NLPZ w populacjach pacjentów wysokiego ryzyka, takich jak osoby po przeszczepach, jest niebezpieczne.

  • Przyjmuj najmniejszą skuteczną dawkę przez jak najkrótszy czas.
  • Nie łącz kilku NLPZ.
  • Stosuj leki osłonowe, jeśli jesteś w grupie ryzyka.
  • Unikaj alkoholu podczas kuracji – zwiększa ryzyko uszkodzenia błony śluzowej żołądka.
  • Poinformuj lekarza o wszystkich innych lekach i chorobach.
  • Jeśli ból utrzymuje się dłużej niż 3–5 dni – zgłoś się do specjalisty.

Profesjonalna opieka medyczna jest kluczowa w bezpiecznym stosowaniu NLPZ. Specjaliści z wydziału lekarskiego, w tym dr hab. n. med., a także eksperci z zakresu anestezjologii i intensywnej terapii, posiadają odpowiednie kompetencje do prowadzenia terapii bólu. Lekarz:

  • oceni, czy NLPZ są odpowiednim wyborem,
  • dobierze lek o najkorzystniejszym profilu bezpieczeństwa,
  • zaleci odpowiednie środki ochronne (np. IPP),
  • skieruje na badania kontrolne (np. kreatynina, morfologia, próby wątrobowe),
  • zleci alternatywne metody leczenia, jeśli NLPZ nie są wskazane.

W trudnych przypadkach bólu konieczna może być konsultacja w oddziale intensywnej terapii, gdzie specjaliści z zakresu intensywnej terapii zapewniają indywidualne i zaawansowane podejście do leczenia bólu.

NLPZ to skuteczne i popularne leki przeciwbólowe, ale ich nieprawidłowe stosowanie niesie ze sobą istotne ryzyko zdrowotne. Kluczem do bezpiecznej terapii jest edukacja, przestrzeganie zaleceń oraz regularna kontrola lekarska. Nie stosuj NLPZ „na własną rękę” – jeśli ból się utrzymuje, nie szukaj silniejszego leku, lecz jego przyczyny.


Masz pytania dotyczące bezpiecznego leczenia bólu? Skonsultuj się z lekarzem online i uzyskaj indywidualną pomoc – bez wychodzenia z domu.

Zaktualizowano: 11.01.2026